Investeren? Beleggen? Oké, maarruh……!?

Is er leven na de dood? Voor de gelovige, maar ook voor de ongelovige is dat een non-issue. Voor de een is het een axioma en voor de andere is het irrelevant. Een heel andere vraag is of er leven is voor de belegger na de kredietcrisis en de daarmee gepaard gaande zware verliezen. Het antwoord op deze vraag is minder klaar dan op de vraag hierboven. Toch begint het erop te lijken dat de geest weer ‘vaardig’ kan worden over de belegger. Na een tamelijk lange comateuze periode begint de markt voor IPO’s weer tekenen van leven te vertonen. In de VS zijn de afgelopen twee maanden weer vier bedrijven met succes naar de markt gebracht. Het gaat hier dan om bedrijven die de stap hebben gemaakt met steun van durfkapitaal. Het klinkt niet erg overtuigend als je bedenkt dat in 2006 en 2007 meer dan 50 bedrijven de stap maakten. Echter over heel 2008 durfden slechts zes bedrijven de beursgang te maken en dan is vier in de eerste helft van 2009 al een hele verbetering. Het belangrijkste nieuws is misschien wel, dat de markt tamelijk positief heeft gereageerd op deze IPO’s. Twee van de vier noteren nog steeds boven de initiële koers. Het kan het begin zijn van iets moois en dat is eigenlijk wel hard nodig. Door de slechte marktomstandigheden is de durfkapitalist op zijn handen gaan zitten. In het eerste kwartaal van 2009 investeerden durfkapitalisten ‘slechts’ drie miljard dollar in meer dan 500 bedrijven. In het eerste kwartaal van 2008 ging het om een bedrag van bijna 7 miljard en in 2007 ging het per kwartaal om een bedrag van bijna acht miljard dollar. Er is dus nog een lange weg te gaan. Dat neemt niet weg, dat tot nu toe in 2009 19 bedrijven met steun van durfkapitaal zich gemeld hebben voor een beursgang, waarvan tien in de laatste twee maanden. De durfkapitalist begint weet te durven.

Voor wie niet wil wachten op een definitief herstel van de markt voor IPO’s, heeft zich in de afgelopen jaren een redelijk alternatief ontwikkeld dat luistert naar de naam Cleantech.. Deze markt heeft de afgelopen jaren een enorme vlucht genomen. Waren er in 2004 nog 30 private equity funds die zich geheel of gedeeltelijk toelegden op Cleantech, in 2008 was dat aantal bijna verviervoudigd. Deze relatief nieuwe markt lijkt zich weinig aan te trekken van de wereldwijde economische malaise, want in 2009 hebben zich weer 78 fondsen aangediend die op zoek zijn naar investeringsmogelijkheden. Driekwart van de fondsen staat te boek als venture capital, 13% van de fondsen legt zich toe op investeren in infrastructuur en ongeveer 7% is op zoek naar buyout mogelijkheden.
Voor de milieubewuste Europeanen is het wellicht een verrassing, maar 45% van alle ‘cleantech’funds zijn gevestigd in Noord Amerika. Ondanks alles is de VS nog steeds de bakermarkt voor Venture Capital. Vooral Silicon Valley is geïnteresseerd in Cleantech als object voor investeringen. Los daarvan, bedrijven die van huis uit gespecialiseerd zijn in chiptechnologie, proberen die kennis nu te gebruiken om cleantech producten te ontwikkelen. Applied Materials, bijvoorbeeld, ontwikkelt nu zonnecellen en Cisco gaat zich richten op de markt voor energiedistributie. Maar dit terzijde.
Europa is met een aandeel van 36% een goed tweede als het gaat om cleantech funds. De overige fondsen hebben een Aziatische oorsprong en dat geeft aan dat de cleantechmarkt een wereldomspannende markt is geworden. Echter de interesse om in cleantech te investeren is het grootst in Europa. De groeiende belangstelling om te investeren in cleantech is niet alleen terug te zien aan de groei van het aantal fondsen, maar ook in de omvang van de fondsen. Bedroeg de omvang in 2004 gemiddeld enkele tientallen miljoenen dollars, inmiddels is het gemiddelde uitgedijd naar enkele honderden miljoenen.

Een aantrekkelijk aspect van deze cleantech funds schuilt in het duurzame karakter ervan. De belegger werkt mee aan een betere wereld, maar mag rekenen op een lange termijn waardecreatie. Die is dan te danken aan het wereldwijde groeiende milieubewustzijn van de burger, maar ook aan de toenemende regelgeving door overheden. Een groeiende energieschaarste versterkt alleen nog maar de aandacht voor cleantech. Een meer profaan aspect voor de belegger is, dat cleantech funds meer evenwicht in een portefeuille brengen. Het lijkt erop, dat cleantech niet noodzakelijk dezelfde volatiliteit vertoont als de rest van de private equity markt. Dat is een prettig gegeven in volatiele tijden.

We eindigen onze korte beschouwing over beleggen en investeren met een korte terugblik op het eerste halfjaar. Waar had u als belegger het best uw euro of dollar in kunnen stoppen. In de eerste helft van dit jaar had u het best kunnen kiezen voor de technologiesector. Liet de S&P 500 een groei zien van bijna 5%, de technologiesector stak daar met 18,7% met kop en schouders boven uit. De absolute winnaar is het telecombedrijf Sprint Nextel met een koerswinst van 176%. De absolute verliezer is General Motors met een verlies van 66%. Beleggers hebben duidelijk meer vertrouwen in Ford, want dat sloot het eerste halfjaar af met een winst van 140%. Het is misschien goed te weten, dat historisch gesproken de techsector nog steeds ondergewaardeerd is. Beter laat dan nooit, zou ik zeggen.